M e t i n l e m e l e r

Fsms.tv yayında

2011-12-25T04:04:00.000-08:00

Eski siteyi iptal edip uzunca bir zamandan sonra yeni sitemizi açmış bulunuyoruz. Fotoğraflarım ağırlıklı olarak yazılarımın da orada olacağını belirtiyorum. Fotoğraflar ve yazılar hakkında yorumlar yapabilir ve fotoğraf çalmadan giderseniz sevinirim. Buyrun bakın burası; www.fsms.tv

Filmi girişi söyleşisi

2011-12-19T15:25:00.000-08:00

Filmde en fazla kaç karakter olmalı?
4 diyelim ki sıkıcı veya boğucu olmasın diye düşündüm.

Bu insanlar zaten başlıca dünya, ayrıca bunları toplayıp ne filmi yapıyorsun?
Öldürmeli ve kargaşalı bir şey olur, katilli karamizah yani.

Bir iyi bir kötü savaşı mıdır bu klişe olarak?
Olabilirdi, üstünde oynandıkça hepsi de masum yalnızca senarist yaramaz çıktı.
Tüm oyuncu arkadaşlar, oyunculuğunu bilecek. Nasıl ki insan olmak başka bir şey... öyle

Film belli bir karakteri mi irdeliyor yoksa deneysel üsluplu mu?
Belli bir karakteri inceliyor biraz. Zaten 1 yıldır yazıpla yazmamak arası kalmış, yazık olmuş bir adam hikayesi çıkacak gibi oldu artık.

Konu nedir bi kısmen?
Konu şu, insanlar üzerinde oynanan garip durum travmaları. İnsanlar ne hissedeceğini nerden bilebilirler? Ölümün olduğunu gördükleri için bilirler. Ne zaman gerçekten de doğru olan bir şey yapıyorum diyebilir bir insan... Yaptığı en doğru ve yararlı olan şey ne olur... gibi soruları cevaplamam gerekiyor aslında ama ben de sana sorayım dedim. eğer cevaplayabilirsen ben sana filmin konusunu anlatacağım canım kardeşim.

Öyleyse biraz da ben cevap vereyim peyki...
İnsanlar bir işe yarar elbette. Sadece kararsız kaldığımızı görüyorum. Verdiğimiz en güzel diyebileceğimiz bir kararda bile mutluluk bir anda kesilebiliyor. Bu mesele, tıpkı güzelce ışık saçan bir ampülün patlaması gibi. Etraf karanlığa bulanıyor. Ve biz bu karanlıktan bir şey alamıyoruz. Belkide bu durumların içindeki baş belirsizliği tutan nokta bu karanlıktan doğup duruyor. Özüne dönmek derlerdir ya, orayı düşündüğün zaman sana sadece tek bir şey görünüyor, söyle bakalım?

Filmin konusu yavaşça anlaşılır oldu. Sanki yerde birbirini parçalamış 2 katil var. Ardından kaçan 2'de karakter. Bu karakterler bütün meseleyi başlatanlar diye geçiyor altyazıda. Namaz vakti geldiğinde camiye girip namazı kaçırmayan bir adam bu. Her durumu kalıplarla yaşıyor. Ne fazla ne eksik derecede. Ne gibi bir durum yaşayıp iki katil arasından geçip derde düşüyor dersin? dertli yanından işliyoruz hayatını. Dua'ları hayatındaki en büyük sevapları. Bir yandan insan öldürüp bir yandan afdilemeyi düşün. Sanki günümüz insanları. İlla kan çıkacak değil. Biz de filmi çekerken salça kullanacağız zaten. Mesele diyarı anlayabilmek, olayla uğraşmaya ne neden?

insanlar nereye gidiyor? ve siyaset

2011-10-31T12:34:00.000-07:00

Makaleyi ciddileştirmek için siyaseti alet ediyorum. nasıl ki siyasette; politita entrika çeviriyorlardırsa, öyle bir uyanıklık ediyorum. birazdan cebinizden kimsenin parasını almayacağım, deprem vergisi isteyip de yıkımda yıkılmayacağız.. (en azından bir defa da benim yüzümden.) Evvela bu, yani insanın kendine olan saygısı. Bu toplum için iyi bir insan modelidir çünkü her insana her muhabbete doğrudur, doğruluktan yanadır. Aksi halde iki kuruş para indirip iki villa dikince iş oldum demiyor, sen nedense hoş oluyorsun. olmaz. olamıyorsun ki. Etrafa bakıp hoş olmayı görerek öğreniyorsan senin ölün de fayda etmez, Mezar toprağında da yabaniler olur (ot) diğer mezarlarda rengarenk güller tavan yaparken. neden? çünkü sen kayıpsın arkadaş.

insanlar, gideceğimiz yeri ve isteyeceğimiz şeyi iyi bilelim.
bir de şöyle şey var, istediğin şeyi iyi bilirsen, gideceğin yeri görmesen de olur. yoldasındır ve her an göreceksindir zatendir. ama burada iş çok farklı oldu artık. Yani size bakarak bu genç nüfus aptal oldu. sana gün içi şifa olan şey en ufak olanı söyle bari desen yoktur. bari küçük ve güzel bir şey yap ve çocuk. bunun farkına var be yavrum. bi ot içiyorsun ama şifalı da bir ot iç bari. velhasıl ki bu nedemektir? bilinç yoktur. bu da siz büyüklerimiz, saygısızca yetiştirdiğiniz orospu sevgilikler kuran küçüklerinizi doğurdu. ne demiştir büyük pezevenk? büyüklerime saygı, küçüklerime sevgi. herşeyi tekrardan hatim etmeye ne gerek vardır? bundan böyle size sadece susmamdaki meseleyi duyun. çok derin cümleler kuruyoruz. biz sayın küçükler, dolandırıp yol boyu dolandırdığınız bir yol istemiyoruz. bu iş parti işine benzemiyor, yarın bir gün öleceksin, yarın bir gün biz de öleceğiz. yarın bir gün göreceğiz ki sonra, bu işin yarını bir günü yok imiş. yani biz bu uyuşuk kafada bunları düşünüyoruz. siz o koltuklarda bir şey yapabildiğinizi mi zannediyorsunuz? asıl sıkıntı da şurasıdır; biz sizi bir bok zannediyoruz. dinliyoruz. akıllı olmak, veyahut büyük olmak küçüklükten geçiyor imiş, buna mütevazilik diyebilirsin. anladın mı? anlamıyorsanız bile biraz susun, menfaate çalışmanın da mesaaisi olmalıdır.

ve hukuk, canımı çok sıkıyor. çok canı beter etmiş olduğunu biliyorum.
ama herşey bir kenaradır. sizle uğraşmak, sizle uğraşmaktan başka bir şey değildir. herşey nasıl ki yer değiştirmiş oldu, aynen yine öyle olacak. iyi olması gereken insanlar iyi oluyor ve iyiler en sonunda daima kazanıyor. çünkü adamlar biliyor ki, sende geçsen ben de geçsem, bir yerde bu son, yazılmış duruyor. bu adam buna inanıyor ve rahat. sen zora sıkıştığında neye güveneceksin. sabancı çorabını götüremedi, gothe kalemini götüremedi. ben kendimi dünyada hapsbuldum da, sen kendini nasıl bir yere gömeceksin... velhasıl yine, bulutlar etrafımızdan seyrolup gidiyorlar, insanlar boğaz trafiğinde her akşam manyak olarak sakinleşiyorlar... değil midir.

- Kiralık - Canon 5d mark 2 II kit

2011-09-08T13:03:00.000-07:00

KİRALIK full hd camera CANON 5D MARK 2 II KIT
24 - 105 L IS LENS
50mm f/1.4 LENS
BATTERY GRIP
2 ADET - 16GB CF CARD
2 ADET - BATARYA

GÜNLÜK FİYAT; 300 YTL
İLETİŞİM; fsms@hotmail.com.tr
http://vimeo.com/fsms
http://www.facebook.com/s.fsms

KİRALIK KİT MARK2

Kiralık 5d mark2

Kiralıktır....

Kiradır....2

İLETİŞİM İÇİN;
fsms@hotmail.com.tr

Fatih Sultan Mehmet Şadoğlu

2011-06-12T10:35:00.001-07:00

Seçimler oldu, evet dedik. Kazandı
Dereceye girdik, ödül dediler iyi dedik.. gideceğiz yarın.
Çölden bir haber bekleriz, çölden hep haber bekliyoruzdur.
Koreden Dear Oh, reply edecek anlaşmaya varacağız hadi deriz.
Film hakkında durgunuz, konusu durmaktan geçiyor diye belki.
Velhasıl büyük bir önemi taşıyan biri vardı doğurdunu sevdim, onu görmeye gideriz. Bu büyük hece idi.
Akşam ezanı okunur, tövbe ederiz.

Devamındakilerleyizdir voll9

2011-05-07T15:29:00.000-07:00

Sevdiklerimiz bizle oluyor. Üzüldüğümüzde sadece üzülmüş olmuyoruz, sevdiklerimiz bizle oluyor. Sevdiklerimiz olunca gücü daha derin hissedip işe koyulabilirdir.
Kelimeler bir büyü işi gibi öyle anlaşılmak var ki şimdi işte, okumak dedikçe hanelerini şaşırıp sarkıyorlar bir taraftan. Velhasıl virgüllerini alıp da git diyemezsin.
Yağmur yağınca önce şurada görürüz, sonra yüzünden aktığında zaten... ben nasıl oldum derim. bu güçlü bir sestir ve duyamayız. bunun için ayrıca üzgünüz. Yağmur yağdığında düzgün kelimeler olmasa da olsun. nassa duymuyoruz mesela.
bu arada bastonelimle soda taşırken düşürdüm onu. sodalardan bir kaçı öldü.
O yüzden düşmeyelim çünkü. Zor açıklıyoruz gerçekten gerçek istemişliğimiz en büyük sebep.

Konsantrem kaybolmasın, kaldığım yerde kalmak böyle ediyor. kötü bir şey değil ama karşındaki ağzına düşüyor. o da benim gibi kalsa ne hoş aslında. daha dinleyici olur derim.
hayırlı geceler dileriz...

Söyleyebildiklerimden.

2011-04-28T10:44:00.000-07:00

Söyleyebildiklerimden.

Hayata zor şartlar altında ulaştık. Ulaşamayanları tahmin edebilme yetimiz var çünkü, idrak edebiliyoruz ya... Ulaşmış bulunmamız bize kâfi gelmiyor, istenir ki bir yolun yordamın olsun. Hak neyse hallice o yolda gidişimiz olsundur.
Yollu olsun yolsuz olsun temel yerde bir şey dikkat çekiyor hayatta. Saygını hiçbir yere hiç kimseye esirgeme. Birine davranış şeklin kendini tanıtma halini barındırıyorsa, birinin sana bir şekil davranma halini de, seni kendine sorgulamaya itmeli. İnsanlar saptırılmaya teşvikli, bunu yapan da insanlardır yine. İnancından halinden ödün verdiğin sürece ordan oraya ben öğreniyorum bilinçleniyorum deyip vesveselenip halinin nereye çıkacağını artık kestiremez olursun. Bu an, olduğu vakit anlamış olursun. "Böyle geldi böyle gidecek" demek de kendine ettiğin son ama baş büyük zulümlerden olur. Pişmanlık fayda eder, tövbe edeceksin ki huzuru bulasın.
Velhasıl şimdi, Mecnuna demişler... deyip lafı bağlayamam.
Ama şimdi, medeniyettir batılıdır deyip bize bir güzel bağlamışlar. Çok gezip görmek, bir ayağı sağlam bildiği yere basana sakınca etmez. Diğer türlüsünü alıp götürüyor.
Bilmediğimiz iyi şeyler var, içinin olduğu yerde sıkılması ya inancının zayıf olmasından geliyor; ya da görüntülere zaafa çok zayıfsındır. İkisinin içerisinden de inancın zayıf olmasında noktalanıyor konular gerçi. Hal böyle olunca durup yaptığın işi, hareketi sorgulamak gelmiyor adamın aklına. Çünkü inanmadığı bir konu var ortada, nereye neye göre sorgulasın, medeniyetin - ilericiliğin tek sorgulattığı ne verdim ne kaçırdım. İnsani halde; nasılım, hoş muyum? ve sonu bitmez kıskançlık düşünceleri.
Oysa bir şey vardı: Asırlardır insanoğlunu yaşatıyoruz ama insanca mı yaşıyoruz. Oluyor mu diye soruyoruz. Soruyoruzdur, bilinç bu kadar içmenizle de kapanmaz. Ölmedikten sonra bir yerde fısıldar gerçek. Duyuyorsanız eğer gidişatın bozukluğu rahatsız eder.
Niyet neyse haller/durumlar da ona itimaat edecektir. Lüzum inanıp hakikatli olmayı istemekle oluyor.

Birşeyler daha diyebilirim daha sonra.
fsms

Ben olsam böyle bırakırdım

2010-11-30T06:48:00.000-08:00

Ben olduğum zaman oluşumu öyle bıraktım.
Yaprak gibi döküldü bir şeyler, tozlandı etraf.
Sustuğumuz zaman daha hakimiz oluruna

o zaman daha halsiz görme bizi.

Ben olsam böyle giderdim.

Aylardan E-kime

2010-10-30T08:13:00.000-07:00

aylardan vakit geçsin, bir balığımızı kaybettik.

kaybettik derken ne kadar kayba gidebilir. söylüyorum...

son balık olma hasediyle onca ırkın sebebi geniş, iştah açamayan su

dibindeydik. kaybolmak gibi bir şey olsa en hasadını şimdi yaşıyorduk.

ölü balık bana bir şey hatırlattı, ölü bir balığı. çünkü evvelden son

dediğim balığımı klozete atıp beklerken ağlamamı, ağlamamıştım. buna

şimdi gözlerim yaşarıyor çünkü her balık; çünkü her su, çünkü her

nefes; herşeyin içi.

bir fotoğraftan daha suskun şimdi, attım eriyip gitmeden açıkça.

uğraşamadığım hallerim var.

bilmediklerim arasında sadece bir küçük balık. yanımda durdukça

ölümünü şaşırdı. onun en yakını ve en uzağı bendim. piç bir balıktı

demiyorum elbette, öyleyse gülen yüzlerinize gelsin bu.

30.10.10

Neysek-iyiydi

2010-10-20T09:52:00.001-07:00

bir iki dakika.

ellilik aşk vardı.
elden düşüyor adımlarımız
cebimde bir paket sigara var

eskibir yer oyunumdu
sevmeyip gittiğim birkaç yerden biri
eski taşlarla oynadık
oynamadığım tüm oyunları görüyorum şimdi
eskidi neyseki

dakikalar geçtikçe bizi bir yerlere geçiriyor zaman
çayırların arasında ev, ve saklan.
karanlıkta, küçükte. üzgünlerde kalmış
bulunmamış acıları saçıyorum şimdi -diyeceğim an sandım.
eskidendi, neysek-iyiydi.

cebimde bir paket sigara
ellilik bir aşk var
elden düşüyorum
bir iki dakikalığına
biraz üşüyorum şimdi.

...
beş yıl sonrasında
ilk defa karşılaştığımız an

ben bir kaç saat önündeydim
hesapladık,
toplam yedi saat.

ben seni özlediğimi farkettiğimde
duy diye,
yedi kez dinlenip evet dedim
sen beni gördüğünde
saat yediyi geçip kafayı yedi

belki de yanlış hesap yaptık
ailem ve beni başka tanıyanlar bilir
5 yıl oldu derler
bir ye(di)mişlik varsa saatlerimizde
özlemimizi unutmuşluğumuzdandır herhalde.

fsms
19:30
20.10.10

Sonlar Böyledir

2010-10-09T15:23:00.000-07:00

s b

öyle biri el sallıyor
hoş mu geldim hoş mu gidiyorum bir halde
üzülmüş yerlerden gidiyorum
biraz yalana boyanmış direkler
ampüller rüyalarımızı tutuyor.

terkediyorum işte
aynı mesafeden terkediliyorum

belli boşluklarda damlalar düşüyor
bilmediğim bir yavaşlıkta
gökçekimi-yerçekimi
birileri fotoğraf çekiyor
...
beraber ıslanmak iyi olurdu
aynı damlalar onda da var diyorsun

10.10.10

rengarenkEldivenler

2010-09-27T16:00:00.000-07:00

bir şeyi kendine çekmek. tüm mesele bu, derken!... ünlemden sonrası noktalardı şimdiye kadar sahipolduklarımız. sırra giz kaldık, sanrılar dolusu papatya halli ruhlar oldu. daha evvel bulunduğumuz ama, hiç bir zaman istemeyeceğimiz bir yerdeyiz. unutkanlığımız bizi yaşatıyor şimdi. onca numaralar arasından bir merdiven dayayıp bir makinaya uzanmak. içerdeyiz, harf olarak işlenip bir kadının göğsüne yazacaklar sıkı durup.
ve sıkı durun! dedik. sadece sade, anlık görüntüler. nasıl ki yaşıyor unutmuşluğumuz. kayıpkorku ellerimiz dolanıyordur bir eldivene, eldiven o. merdivene çıkarken de vardı ellerimizde. seni ben bilmiyorken nasıl sevdiysem... ellerim aydınlık.

renkli cetvelleriz. çünkü, bana o küçük çocuğun aklını ver, ellerim senin olsun. renkli bir eldivenim var.
küçük çocuk, büyüdüğünde bize küsecektir. büyüdüğünde, çok zor olacak ama üzüleceğiz. karanlık bir odada renk yarıştıracağız. halimiz yettiğince. küçük çocuk bize bir kutu verecek. geleceğini ısmarlamış kadar zor gidecek ellerimiz almaya onu. alırız. renktir. siyahın beyaza katlandığı, ama anlaşılırca. damarlarında kan dolaşsın...devam et.

renkli bir kutudan bir kadın doğar. farketmediğin bir yanın var, işte oraya oturur. kahve içiyorsun... kağıt kalem yok, fişini çekeceğin bir kablo yok. en azından şu ketıl kablosu yetecek bir durumda. gidemiyorsun. kal. (dedi) içtikçe varım diyen bir kadın.

uyuyamıyorsun. gözün hertürlü ışığa alerji. hele şu kutu. küçük bir çocuğun geleceği. onun uykusuzluğu, onun kadını, bilmem hangi bardakta aşk. işte şu fincan... derken! yüzüğümü çıkarıyorum.
duvara şavkı vuruyor hallerin. farketmediğin o yanında ölü bir kadın yatıyor. izliyorsun çektiğin kadarını. sürüklüyorsun kadını, renkler dökülüyor suratına. ellerin akıyor. siyah beyaz bir halin içine atıyorsun onu.

evveline. onu vurmadan öncesini düşündüğünde, siyah beyazlar şimdi bölük-pörçük.

baştan yazıyorum.
uyumuyorsun. gözün bu ışığa alerji, iyice biryere bağlamadan sen, bir kadın geliyor, kutuyu açıp gizi yastığın altına sıkıştırıyor. uyuyacakken güneş doğuyor, gölgeler fazla yakın, fazla yüksek. batıyorsun diplere. holün karşısında bir çıkış var, üzgünüz renkleri. devamla bu ışığı kelimelerle. ellerin günbatımında, uykuya hazır herşey. hazırız eldivenlerim.

misali.

02:01

28.09.10

doğruyu de

2010-09-03T13:04:00.000-07:00

bir bardak kahve daha istemeyeceğim
sadece bana doğruyu söyle
kaç şeker attın buna

18may'ıs09

bak

2010-08-15T17:46:00.000-07:00

ışık kısması
alınganlığa sarılıp alınmış bir iki kelime
bir
iki
seri halde okuduğunda
seveceğin anlam bozması

ışık kısması

durmadım devam ettim;

gece çöker
çok kısa oldu

gece, gün gibi çökmüş üstüne; gün geceden kalmayaydı, gece şu an gecinde. o düştükçe an'dan sen silindin *şurdanbir perdeden. şu.

gece düşer, düşler. düşler geceler; öyleler...

gün çabuk geldiysede geldi, e halin ne?

03.40 eh sahur
16.08

İçyüzgün

2010-04-22T02:01:00.000-07:00

içinde yaşanmış yol boyu silsileler
ve yüzüğü düşmüş bir adamın külleri

ve belki daha neler nelerdik bugün.

üzgündüm bilmediğimden

Gündoğmadansı maviler

2010-04-10T14:03:00.000-07:00

belki bir susam usamış
usanmış belin ince kemerin
kemerin kırmızı mı ne
bilmediğin bir tondanım

dudakların
kırmızı mı ne neyse işte
sonrasından hiç bir tonunu sevemedim

benim de gölgem var benim, senin
gündoğmadanmavisi

ve uslanmış bir ussun sen artık
nefesin esiyor
bir günü daha doğurmadan
ölüyorsan öl artık
yoksa ayıkken işlemediğimiz günahlar
bilmemkimin virgülünde aşk
belki bir gül evet.
bir günün içkırmızısı rengi

o da renk mi?

herkezin bir yatağı var
yataklarında ağırları
renkli ağrıları
ağlak günleri
çok sevmeler sonra
çoklardan yoklara
artık yollara taşan bir yorganımız var
belki bilmediğim bir tondan kemerler
o da neyse...
gündoğurmalar
gündoğmadansı maviler
görüyor musun..
nasıl bir yastık bu?

10.04.10. 23.40pm

http://www.youtube.com/watch?v=uTnmi3yvykw

Are you an angel?

2010-02-12T10:24:00.000-08:00

Dişlerimiz kemikten bir yapı olsaydı, kendilerini yenileyebilirlerdi.

Ama çürükler anca durur, aksi taktirde ilerler. Diş başka bir oluşum...

Ruhlar kadar başka.

Asitli içecekler ve çikolata - şeker iyi gelmiyor bunlara, onu anladık.

Bize ne yazık ki hiç bir şey iyi gelmiyor, onu da anladık

Anlayışlığımızı anlamadık, onu da da anladık

anladık da anladık.

Vapour Trail

http://www.fizy.com/s/1c9boa

Önc

2010-02-11T05:43:00.000-08:00

şehir soğuk, benim lirik ağaçlarım var. benim dediğim doğadan çekiştirdiğim 5 sopaydı ilk; ölmüş balıklarımın yerine koyduğum serpilikler. büyürler ki şimdi öyle böyle değil.

şehir soğuksa; soğuk, sen şöyle dur. benim epikten söğüt ağaçlarım var. benim dediğim, dedelerinin kollarından ep-ep' budanıp gelip benim elimden tamam diyenlerim. işte... balık kafesinde kök salmacalardayız.

Ben bir komutan olarak

2010-02-04T17:02:00.000-08:00

beni bir kaç gününden gör
gerçekten büyük bir nefesim var
sonrası malum demiştik
sonrası fena
sonradan anlaşıldı

insan çok konuştuğunda yalan söylermiş
insan çok yaşadığında ezbermiş
insan insan değilmiş fazla bildiğinde
o yüzden benim çocuklarım diğer çocukların balonlarıydı
asmalı dinazorlardı
öyle küstüm ki onlara
öyle samimiydim işte

merak etmiyorum ben bundan sonra
ejderha dürtülerinin hissi
melek kolların hissi
gülüşünü ihtiyarlığıma hissi
ihtiyaç sahibiyken dudaklarına aslında hiçtiyattaydım
bunun anlamı büyük hissi
bunun anlamı derin hissi
bunun anlamı suskunluk hissi
ben şimdi nefes aldıkça bildim
dün gece perşembemi çaldın
merak etmiyorum ne yaptığımızı

bana bir şeyler söyle ama
ve olmuşluğundan fazla dürüst ol
o kadar dürüst ki
o kadar senden ki sen diye bir kişi yok
sen sen değilsin ve dediklerin hiç yok
işte şimdi anladım alf abeyi
çarpma ve bölmeyi yaşarken öğrendik
bazen kendimi doğruyorum
çok ilginç şey, acıyorum bazen
sen kendini doğuruyorsun
bazen seni seviyorum

bagajımda çoktandır ölü bir gezegen taşıyorum
her çöp başına dikildiğimde artık atsam mı diye düşündüğüm
fermuarı bozuk, an'calar.
alf abeyi çağırıp yardım istediğim artık
bazı şeyleri açıklığa kavuşturup hedelerimizle sizlerimiz
sizleri sevmişliğimizi bir gezegen edip içinde eh'lerimizle birlikte artık
doğmayı bir kenara bırakıp artık ölgen yanaklarımızı sıksanız?
mutlu olmaz mıyız dediğim an'caya; alf abem karıştı
komutan olarak
son bir kaza daha istemiyorum dediğim şeritlerimiz
iki metre ileride girmekte olacağım çukura
itinayla girecek oluşumu elimden öpmüşlüğüm
şeritlerimizi alkışladığım...
işte o kadar dürüst.. ve olsun sadece anlık
an'calarla aram iyidir...
küçükken teypden teyzelerim de vardı

3.00

5.2.10

http://www.fizy.com/s/16u3j6

geisha IIı

2009-11-29T10:14:00.000-08:00

geisha IIı

k andırmacıktan inanç kurmak

kan depolu vücutlarla
bir yere varmamız gerekiyordu
;sonunda en özlenen o oldu

an'ca
temel atmak baştan aşağıya
öyle sert
öyle kadın ki
öyle ki bilmeden dersin
hiç kadar masum değildik
cama kalacak son buhuyu da alır
giderdik gitlercesine
bir git daha doğardı
an'ca giderdim

kan hızlanır
kan an kadar hızlı
kadının anıları küstah
küstah kadar rezil
öyle sert dökmelik ki
öyle destursuz ki bilmeden dersin
temel olduğunda baştan aşağıya

duraklamarlardan sonra bir sigaran vardır
yakamadan içmişsindir üstüne yakmış olursun ateşini
şimdiki sessizliğini.

k-an'ca
geisha'nın saçları kısa
kısa yaşamlar kadar üzgünrengi
kısaları uzunca bırakan
ayakkabıları boncuk
kısaverengi
ve döktüğümüz her hava-soluk uyutuyor anılarını
k-anılarını arıyor
an olup su olup
kayboluyor ceketimin altında
araları yanıyor

tuzak olmuş kanıyor geisha
kanıyor an kadar su kadar
kanmalardan kırmızı sıcak
siyahı beyazdan çalınak renk
siyahtan bürünmüş ak bir kadın
kan beyazından tutunmuş anımsamaları
bir ruhun hastalığı kendi hiçliğince
anlamak zor olur sebeplerce
öl derim; en gaye bu
geisha
uzun kısa gibi sonu gelmez işte;
o yüzden bilimum boku yemiş bir renkten
düş de al anılarını
ve sana tek yakışan gördüğüm kadar
görmediğimden de yakın
bacakların
sana katılan delilce kitlenmiş iki kemiklik
etine saygım vardı...
sen gibi bir duygum sana

sence bir adım oldun mu
yaş sorun değil
ölmüş kadar olmuştuk
attığın her adıma anımlık yapacakken
adımlarının boncuk ayakkabılarında kanamadan
siyahın beyaza çaldığı bir renk bu; k-an
sökülmeden bacakların, taş aralarına sarkmadan sen
bir yağmura sel oldunsa
bilmeden dersin
bilme...

İyi ki Hal

2009-11-19T15:33:00.000-08:00

sevgi "git" doğurur bazen
çoktan ölmüş olması gereken
hatta hiç olmaması gereken bir ananın
katil doğuruşu gibidir

gözlük merceklerinden kim gözüyle bakacağın belli olmaz
biri bir çizik atar dünyan yarılır
en basiti sevgilin yere düşürür
üstüne kahve döker sonra ufaktan ezer ayağıyla
o kızın ayağını kırıp masayı da yakamazsın işte,
(kahveyle ne yapılır bilmiyorum
dökülmüş bir kere)
ne zaman gitmen gerektiğini bilemezsin
öyle teyyareden bir haldir.

sevgi "barış" da doğurur bazen
barış efendi çocuktur falan derken bir gözlüğün vardır yine senin
o onu görmez neyseki
(öyle pisliktir)

iyi olmak iyiyse ki değil
"git" gibi bir şey olmuş
hallerin durumu karışık
karışıklık iyidir
(demişiz ve...)
tüm çocukları yemişiz
kahveyle ne yapılır bilmediğimiz halde
bir içmelik tutmuş bizi uyuyamıyoruz
"git"melik çıkmış başımıza sevgiden
kimdendir asıl hiç belli değil
öyle belirsiz ki sevginin doğuşuna gecelik eden o gün gelse
"git"i alacak, eminim.

20kasm09
01:23

Bird all we

2009-09-28T02:21:00.000-07:00

bird me

Ses olduk, hertarafımızdan notalar sarkıyor... Gözlerimizden akan, dudaklarımızla temizlediğimiz yüzden geçen harflerin eğrik sarkık iki çengelde asılı kalış hatıralarımız. Öyle çalıyor ki duyamıyoruz. Sonralarımıza da asılan birkaç çengel ve ip çekilmiş yalnızlığımız.

Ona ne olmuşsa.. bana soğumuş. İki balkon arası sarkmış hallerim. Mırıldanıyor hallice ve aslında hiç bence değil. Sevmemişse beni, aralıklarla ocak tutmuş bir martıyla eylülü düşünürüm. Dolanır zevzeklikleri insanlığın, hiçsizliğe hiç gelişler. Bir pencere kenarında tütsüleniyoruz şimdi. Hiç-birliğimizi kutlayıp her günü bizden sanıyoruz, öbürtürlü deli oluyoruz. Haksız da olmuyoruz...

Öyle çalıyorduk ki duyamıyorduk. Konuştukça kısıldık.. Bir birey olup balık besleyecektik evet. Balıklara yem verip keyfi günlere göre sularını değiştirecektik. Herşey güzel olmaya yakındı ki,.. balığımız ölecek diye düşünür olacaktık sağanak bir kan akışında beynimizin. Ve tüm sepya tonları karartı bulayacaktı içine tek bir ak düşmüş. Kaybedilmiş ondan fazla parmaklarımızı düşünecektik.

Ona ne olmuşsa olmuş ve soğukluğuna da soğumuş. Sıkılmaya sıkılıp canı sıkılan bir insan gibi kalkıyorum ben de şimdi. Gayet hüznü bulanık avare bir yürüyüşle halsiz de olsam yaşıyorum demek, benim için bir şükürdür. Ve ölmem o an... çünkü geçmiş o anların hiçbirinde ölmedim. Biliyorum ölmem. Çünkü teyyareden bir umut bağı gelip hapşuruğuma bir mendil uzatmasını beklemem. Mendili bilirim, çekinir...

Ses olmuşuz ve balıklar duymuş, denizimizden denizlerine bir öl düşmüş.

bird you

ön adım sendendi. tabii ki bizden bir etkileşimle ama ön bacaklar senindi. giden sensin ne yöne doğru istersen ve ben biliyorsundur ki arkandayım -kualan-. ve suyum gittiği yerde bizi halsizliğe sokmasın. çünkü ben henüz bende değilim, beni bana getirip biz de buluşturacaksın sonrası beraberimizlik hep.

anlayışlı olmak ondan dolayı iyiydi. ben sana bir şey dediğimde sen bana bir şey demezlik etme. hadi de, anlarım ama hep deme.

bird all we

Hayatı tamamen tek renk görmek falan.. önemli olan hayatın tüm renklerini görüp kendi kontrastını yapabilmek. Işığı bol ya da karartılı.. o senin fotoğrafın.

10eyl09

Karakalemden beyaz mürekkep akan sen

2009-09-05T15:15:00.000-07:00

kahverengi
içli dışlı bir intihar
renginden doğan bir örümcek
hayali birkaç tutanak
ve üzüm suyunda ekşiltilmiş bir zerafet
zımba gibi basarken yüreğine
sen atacı seçip
kendini bir saate tutturdun

rotası bir omurilik olan kadıncık
inkilap tarihinin ölümsüz kahramanı
karakalemden beyaz mürekkep akan sen
iteligin pelerisinden sarkiyorsun simdi
ataç olali bir minik adım geçti
bir gölgecik
tutunası bir saate bakip geçtin

çarşafının üstünden sonbahar solukları sonra
camlarin kış ugultusunda ve
kalbin yaz gibi çarpıyor
yazıyorsun

korkunun eşgali burnundan sarkıyor
hastasın diyorum
hasta

tutanak hazırladım
yazamıyorum
halsizliğin kıyısına vurmuş bir silgi
zayıf ve delik
yosun tutmuş bir benlik
tuzlu suyun atar damarında
karakalemden baska hiçbir şey değildi
beyazin kustugu bu murekkep

31.03.2008

İçmeseydik

2009-09-02T17:02:00.000-07:00

içmeseydin bu kadar.

bırakacağım sigarayı
sen bıraktım say
ben öyle saydım
nasılsa görmüyorsun
nasılsa görmüyorum

cemreyi öpmüştüm ben
sonra o kaçtı
ben de kaçtım
öyle bitti
kısa ve öz
en güzeliydi

yaralar var elimde
hergün başka bir yara
kablolarla çevrili bir kaç iklim
sonra sen kış
ben sonbahar yarası
içtiysen o kadar..

içmeseydim bu kadar.

bırakmıştım sigarayı
sen bırakmışım diye saydın
nasılsa görüyordun
dünden yalandı
kirpiklerin gözcülük ediyor
sen boş bir anında yıkıyordun onları
adına ben diyordun
ben oralara hiç gitmemiştim
sen arada geliyordun

cemre bir güz düşüydü
düşmelik anıların hatrına düşmüş bir düşük
bir anne feryadından
sabahlamaya yakın son model yalanlar gibi
son sürat yaşamlar gibi görmedin say
öpmedim sayıyorum ben cemreyi

sigarayı bırakmak sorun değil
nefes alıp vermek gibi bir alışkanlığımız var
iyi olmadığın halleri de severim ben
içeriği bir mavi sonrası karayabilen izmaritlerimizi
topraklara afişleyerek al götür der gibi bu piçi
bir güzel halletmişizdir o günü aslında ben diye yaşayan utancı
kötü diye yorumlayıp "istemiyorum hatırlamak" ilkinci öznemizin deyişi.. "pis korkak"
ve sorun değil bu durumu da sevebilirim
o yüzden kesiyorum bu satırı haddimce

Düz yazı

2009-09-02T15:45:00.000-07:00

sen kendi gözlüklerinin çerçevesinde boyanmışsın.
ve tanrının sana verdiği güç kollarının altından ter olarak akmasına izin veriyorsun
sonra buna saçmalık diyorsun
neydi ki saçmalık üzüm sapı gibi sarkmana neden oluyor?
hangi körün elinde değnek oldun da, çarpmadığın yer kalmamış.
vurmadık göz kalmamış ve evlerin kapıları hep sen mühürlü.

görüyorlardı da konuşabiliyorlardı da onlar
bir bitki kadar duraklamaları olsaydı da
sivrisinek kadar heyecanlıydılar kan avına çıkar gibi.
hayata...

kalabilirdik gitmeden...
bir ressamın üstüne bulaştırdığı ağlak bir boya kadar gülünç ve değiştirilesi hemen.
gidemeyebilirdik de kalmadan.
bir körün gözüne sivrisinek konup, ilham dediği şeyi gördüğünde.
dün kadar samimi ve uzak bir şekilde izleyebilirdik, mühürlerimizi.
unutmuşuz gibi, her an bitti bitecek telaşında ve artık yeter diyeceğimiz an gibi
kusmak olmazdı henüz görmeden.
ağlak renkli bir boya kadar yapış yapış, taze...

06.09.2008

Bunu da ben yazdım

2009-07-19T16:28:00.000-07:00

okursan yazıya bir faydan yok. tam şu vakte!
okumanın bir faydası yok kendini sorgula bence.
yazıyorum ben okumak için arada kendimi
sormak için arada kendime sessizliğimi
ya da münafık aşkların da gölgelerinin olduğunu
yediremiyorum.

oku şimdi bir deneme; sene 1913. hatırlaması çok güç.. bunu birinden duydum çok hoşuma gitti. hatta
hayat bakışıma set çekti. hatta başka şeyler de geçti başımdan. aha bak yazıyorum
hatta şimdi de... gerçekten hatırlaması çok güç herneyse. unuttum bile..

kendine kalmışlığın verdiği bir huzur vardır ya yavrum.. o bazen sıkılıyor. huzur da
sıkılır. onun da canı var. biz huzurlu olunca canı huzurla paylaşırız. ağlayınca
damlalar candan ağlar. can dediğimiz iki saplı organ yani kalp. girdisi çıktısı var
onunda. devir daym yapar ve hayat herneyse devam eder der saçlarımız. rüzgar
eser ve bir meltem gibi düşeriz yatağa olmuşsa gece. aldırmadan uyuruz. kimimiz
horlar. şerefsizliktir bu!

kendimize kalamamışlığın da verdiği bir huzur vardır ya hani yavrum.. bahsetsem
anlamazsınız bayan! sizin, aynaya boş bir kafayla bakmanız gibi bir şey. ve
kafasızlığın verdiği o boşluk sizin huzurunuz olur. tasalanacak haliniz bile yoktur. e
şerefsizlik değil midir bu da?

tamam kestim...
ve yine küçüktüm. bir sayfa ortasına damla damla akan yaşlarım ve elime uhulanmış
bir kalemle tir tir titreyerek bir şeyler karalamam gereken- yo değil, bir şeyleri
düzgün yazmam gereken satırlar arasından başlıyorum sana.

cidden üzgündüm. aşağı ki kattan gülme sesleri, sen de kahkaha sesleri. ben tekrar
bakıp diyecek olursam benim ölgen seslerim. işte saç kıranım o vakitlere dayanır.
ortaköyde yine boğaz manzaralı bir ev vardı. içinde ben de vardım. yatıyor
kalkıyordum. ve ben, hani kağıtların ıslandığı tuzlu suyla. ve hani
balıklar.. beyaz kar tanelerinde balıklar yüzüyordu. kırmızıydı altındı.. seni hiç
tanımıyordum o vakit. yine de yaşadım işte.

alfabe bana bakıp bir güzel nah çekerken, (bahtiyar geldi aklıma) ben satır aralarını
toplayıp katlayıp balkondan kaçmaca acaba.. geçer miydi sıkıntılar.. alfabe bitse
devrik cümle ayıklamaca var. e sayı var, çarpıp bölüyorsun. tam bir katliam. baştan
beri gerek duymadım. uysal adamdım. uysallığın uykusunda. ama ablamı ekmek
bıçağıyla kovalayışım tüm hepsinin stres reaksiyonu. birkaç kez olmuştur. bütün
aileye rest çekmişliğim. yaşım daha çift rakamlı değildir.. ve seni daha tanımıyorum.
ama saçlarım yine uzun..
ve dendi ki efendi olmak iyidir. örnekler aldım. dedim ki efendi olmak iyiyse ben de
efendi olayım. demekle kalsa iyi dediler içlerinden. ama sonra mı oldu bilmiyorum.
sol gözüme vurdu ruhsal ağrım. kataraktım var. ruhsal ağrı göze inme mi getirir..
ben öyle yorumladım. yoksa bir top çarpmıştır öyle olmuştur. biz insanız duygu
gereklidir bizlere bazen. bu safsatalık ordan gelme.. eğlencesindeyiz. oysa demesini
bilirim ben de; gerçi bilmiyorum. bilmiyorum gerçekten.. ve seni tanımıyorum. sen
dediğim kimsin? herneyse saçlarımı kestirmeliyim bunaltıyorlar...

okudun ve yazıya bir faydan olmadı. o hep burda, o hep vardı.
insanların yaşamları. yazıtların mühürlenmiş sabırları.
bilmem.. okundukça azalıyorlar. okuma diye var harfler. öl diye var yaşam. hemen
gidip öl gerçeksen... değerlerin sahibeliğidir bu. anladınız mı bay-an? ben anlamadım.

20 temmuz 1913

Aile dışında ayrı bir oluşum

2009-07-10T14:40:00.000-07:00

top oynuyorduk
canımız sıkılmasaydı daha da oynardık
...
ya da düşmeseydi emin
topa yan basıp lifleri kopmasaydı
daha da oynardık...

alçıya alınmasaydı hayallerimiz
bisiklete de biniyor olurduk
sonra motor
sonra yelken
sonra uçurtma
sonra araba
sonra kamyon
sonra tır dı uçaktı bilimum ağır vasıtların-
bagaj bölümündeyiz şimdi.
taşınıyoruz yeni eve...

sigara içiyorduk
canımız sıkılmasaydı daha da içerdik
...
emin bir baştı bir sondu..
boş bir küllük oldu
ben bıraktım gibi bir şey
kendimi bıraktım

külden olmasaydı parmaklarımız
şimdi notaları da içiyor olurduk
sonra seni
sonra şunu
sonra lambaları
sonra sokakları
sonra şehir di evrendi bilimum ağır havaboşluğunun-
kokuşmuş bir iğretisiyiz şimdi.
biz bir fotoğrafız iyi kötü
kötü kötü...

11 temmuz1764
00:40

"Man on the run" ekabinde..

2009-07-03T13:03:00.000-07:00

kırılıp düştüğümüz pencerelerden, ayak izlerimizde yaşayan karıncalar gibi güzeliz. anladığımız malum olup, üsteleriz bir de saçmalıklarımızı. aklımız döner. ve bizim bahtiyarın güzel bir "Nah deyişi" vardır bu duruma. bu durumun insanlarına.

elleri kabak olmuş ağzı çekirdek, bir adam. bakan görüyor ki dumanı tütmüyor saçlarının arasından. son ses "Ordinary moment" dinliyor. bir cümleyi anlamak için iki defa düşünen bir gerginlik pıhtısı bu adam. deliriyor çekirdekler, kabaklar.

"All I Want" dinliyor şimdi elleri havada. bir şeyler yapacak ama ne.. içinde patlamaya yakın birikmiş hüzün dolu geceler var. ama biliyor ne yapması gerektiğini. su içecek. kabaklar çöpe gidip, çekirdekleri kafasına geçirecek. ve bu kaçan adamın haline bizim bahtiyarın güzel bir "siktirioluşumundan" bahseden bir deyiş vardır. duysanız kaçarsınız eminim siz de.

"ha" de..

2009-05-26T02:29:00.000-07:00

b-ölüm I

hareketsizce bakıyorum
hadi "ha" de
sonra bak bana
bak bakalım bak

yüzüyorum karada ayaklarım ağrık
ne olmuş görmüşsek 2 tane kağıt
kalem sensin silgi ben
tutuşturuyorlar bizi bir beyaz üstü

kaçmak gibi bir şey var
hani zaman derler gelir verir mükafatı
verdi seni bana uzaktan haarı
kaçmak gibi bir şey niye var?

mükafat mı bu bana zarar mı
bilemedim sen söyle zamanı
gecenin hangi vaktindeyiz
ölüm dedikleri umursanmaz hal travması

bakma öyle "ha" de
sonra bak bana
hareketsizce baktığımda
bak bakalım bak..

hadi de ve gel hatta bitsin hemen
gelsin güzel olan sen
hayalse yutkunursun geçer yine zaman
kaçmak gibi bir şey var..

dona kalmış sonların harabından
esir düşmüş bir gemim var
söyle ona söyle "ha" de.
ölüm varsa bak bakalım.. bak.

senim ölmüş bir ak üstünden düşmüş
bir yanın pak bir yarın kazak
sırılsıklam bir perde arkasında
korkudan yarına kalamayan bir sakat

b-öl.. II

insan küsüp nereye aldanır
kimin sesinden okur seni
sen sen olmadıkça
hangi kalemin tutulur. kesin!

olmuşsa olmuş bir tefekkür
senim olmuş mu ölmüş mü ne olmuş
gel ol gece de ört beni bir gün daha doğmadan
bir sensizliğime daha gün doğmadan
sor bana sor.. "ha" de

her çekip gidişinde vurulur ellerim
sigaralar tutulur ve çekilir tetikler
dudak arası yutulur yeminler ve her gece
her gece ölürüm ben de..

beyaz üstü kaplanmış yaralar
tırnak aralarımdan senim akıyor
bir uyku hali dersin geçer aptalca
şişelerin devrildiği kan kırmızısı bir andır sevgilerim

mumların yakıldığı bir gece
sen beni düşünmüşsün
gecenin haberi yok.. benim yok ben yok.
baştan aşağı kan olmaca
ne olursa olsun deyip soyunmaca

hadi "ha" de
ve vurulsun ellerim
her çekip gidişinde kayboluyor senim gibi herşey
iç haller dış haller sorunsuz uçuşlar
hadi de ve peki git.. ölelim hemen
düşelim bir düş üstü yarına kalmamacasına

Yıllar önce

2009-05-13T00:52:00.000-07:00

kendimi büyük bir aradan sonra tekrar böyle hissetmeme sebep olan durumlar
hayatı genişçe sorgulamama itiyor. ve elimde bir şey yok tahminlerden başka.
tahminlerin olanağı da belirsiz. zor ve bilmiyorum. sorunlu olacak gibi olursa da..

kendimi çok saf bir şekilde salakça kaptırmıştım ya hani
yıllar önce. ben belki daha doğmamıştım. ama hissettiğim aynen böyle...
acı verici. ailenle oturmuş bir akşam sofrasında utangaç bir şekilde ağlamak
durduk yere
gözlerinden damla akacak ve görecekler. çok utanırım. kaçarım...
neyse ki kaçmadan bitti.

yalnızlığın - körlüğün zirve yaptığı günümden bunlar
yine bir şey istemiyorum. yine yarınım karanlık. geleceğim ölüm.
evet geleceğim sana bir gün ölüm... ama bu günler gibi bir günde değil.
değersiz kaldığın, bağırarak çağrıldığın bir akşam üstü yemeğinden sonra
sigaramı yarım bırakıp yine sessizce kaçtım oradan. efendim? dedim...

unutmam gerekir bazı şeyleri çünkü bazı şeyler beni unuttu
peki bu en sonunda unutulanlar hangi döneme ayaklık edecek
hepsi yalan olamaz. yalan varsa herşey yalan. ben esastan bahsediyorum
şu an sigara mı beni içiyor.. ben mi kültablasına düşüyorum. gibi..

senin için yaptığım en son şey olsa bu..
biraz saygılı olmazdın yine biliyorum
ailen seni kağıtlarda imzaların olsun diye yetiştirmiş
bir de benim ellerimde yara olasın diye..

yarına zaman diyoruz, düne zaman diyoruz
zamanla diyoruz.. ama çok fena kanıyoruz
dününe zaman diyorsan yarını gelecek planlama için düşünemezsin
anladık yarın kalkacaksın dişlerini fırçalarsan beyaz olacaklar
sonra biraz test. üniversiteye gireceksin hadi bakalım.
hepsine adım adım ya hani..
senin ayakların tutmaz olmuş.
benim üzüldüğüm nokta bu. ardındaki nokta ise
bu üzüntüyü tekrar tekrar yaşamam bir olasılık ümidiyle
bir de kıramamam seni. başlıca tepeler bunlar.

zaman sana bir gün bir bakacak
ayakların tutmayacak çünkü günlere ihanetin bedeli bu
sonrasını bilmiyorum. en sonrası da ölüm

yıllar önce. ben belki daha doğmamıştım, üzgündüm..

12mayıs09
20-27

geisha II

2008-12-11T07:02:00.000-08:00

uzun bacaklı bir
geisha
daha yazıyorum
korksun geceler
yıldızlar üşüsün
lambalar
lambalar
sislerde
kendilerini bulamasın
ve sen
hayali bozuk
anlayışlar
yırtılmış orospuluklarının penceresinde
tül ol
asıl bir gecekondu ahırından
korkulmuşluklara

sana iki dal
sigara
getirdim
ölürken,
öldükten sonrasına
o yola
bana..
ve ateşin
ayaklarının altında
...
sonunda.

şimdi düşün
geçen üşüyordun
ayak parmakların kırılıyordu
çorap vermiştim
tel tellikten
buhar olup
gidiyorsun

dünya
dandini
dandini
dastanaydı ya
elimize veriyorlardı
işlenmiş
haikuları
ve üç adımda
vuracaktık birbirimizi
sen çabuk gittin
geyşa
çabuk vuruldun
hayalsi bir iklimdi o
güneş ile ay
sana tuzak kurdu
bir baltaya sap olasın diye
güpegündüz
gece oldun
ve si
kayboldun

dün- oldu -ya
çöle gitti tüm kışlıklar
ve sittinsene dendi
sittinsene
gelemeyeceksin bir daha
öncesine koymadı seni
geleceğine de
dün oldu ya hani
sen dönüyordun
geyşa..
dünya durmuştu

dünya susmuştu
tırnak aralarında
ayak izlerini yakalıyordu
iz arıyordu
iz oluyordu
ah diyordu sana
kafanda
ölü bir saç
ölü bir hüzün
kedi mırıltısından akıyordu sakalları
geyşa
mavi olmuş
kırmızıdan bakıyorsun
kan akıyorsun
kanlı bir fahişe.

geçerken uğradın
askısız kalmış ağlaklığına bir kılıf
kirlice
tozluca
harabeye çevirdiğin ben gibi bir evde
aktın her iç çeken damarlardan
kan oldun sızdın her mideye
mideye
iğdene
inleye inleye...

geceler sarkık yine
geyşa
huzur yok
belki
belki huzur hep vardı
biz
yakalayamadık
bir adım kalaydı hep
derdik
geyşa
elini uzatsan
tutacaksın ama
tut onu (seni)
ben seni tutuyorum

uzadıkça uzasın
istedin
indikçe
inelim evet
dibine
gebeliğine
eskine
kadar
eskiyene
kadar
geyşa

ruhun
tozlanma haline
su dökmüş bir küt
öl demiş bir kürt
bu geyşa

hergünüm ayrı bir ben olmalı
her uyku sonrası
öl olmalı
doğ olmalı
geyşam olmalı
her bana lazım
hep birgün

(?)

geisha no iki
perde iki
ölüm iki

Aç gözlerini Eliza

2008-10-17T02:46:00.000-07:00

ölümden öte bir şey bu
aç gözlerini yoksa olmamışlıklara yüzerim.

öyle bir şey ki
caddelerin adı yok
haysiyetsiz gözlerin
ben diye hitap ettiği
misal diye demiyorum
ölümden öte bir şey bu
aç gözlerini Eliza

kalpten bir uçurum diye
yasakladıkları şeydin sen bana
tanrıların gözleri kapalı
senin gözlerin kapalı
misal diye mi diyorsun
aç gözlerini Eliza
son kez diyorum.

kaybederim seni diye, demiştim ona...

2008-10-15T11:23:00.000-07:00

aklında yaşadığın onca hayat sonrası, kültablasında uyuya kalabilecek kadar sersemlemiş gözlerin de, o parlıyor.

kaybederim seni diye, demiştim ona...

iki satır sonrasını bilmeden yazıyordum. kitap okumuyordum ve bu, hissizlik olarak nitelendiriliyordu. göreceli kavramlardan uzak, yalnız bir yaşam sürer gibi onu da istiyordum. yalnızca onu. hemen parmaklarımın arasında. sigaradan daha yakın, şarkılardan daha var gibi girmesi kulağımdan...

günün bir sonbaharında araba kullanıyordum. otobandaydım ve önüme sen çıktın. kışı hiç bu kadar erken beklemiyordum. dondum. dudaklarının ardından süzüldüm gittim, gittim biraz daha.. ve kasıklarına geldiğimde sen, kıştın ve baharları sevmiyordun. ben sonundaydım...

adını hatırlayamadığım güzel ve endişeli bir yoldun. üstünden bir ben geçmeliydim. sessizce.

kaybederim seni diye, demiştim ona...

bazen değil, çoğu zaman gerçekten yetmiyor ölmüş ama diri gibi duran, yalnızca halsiz kalmış, gün içine çıkmamış hayallerini bıçaklamaya. hepimiz birer katildik bazı şeylerin sonlarına diye gelip başlangıçlarımızda. ve bazen de fazlasıyla yutardık hem kendimizin, hem başkalarının tükürdüklerini. buna bir dur dedim, gel benimle dedim. bir mevsim de sen ol. sonra ilkbahar la yazı sen de arıyayım dedim. kışlar zaten bizimdi. sonbaharda sana rastlamıştım. birden gözlerimde belirdin ve içten dışa doğru bir ezilmelik kazalar oldu. kasıklarına vardığımda kıştın. dudakların yanıyordu...

güneşin anlında sigara içiyorduk. aynı sigarayı beraber paylaşıyorduk. güneşin bize eşlik etmesi büyük bir onurdu. içtik, içtik.. tekrar içtik ve bize bir soru sordu. hangi yüzyıldaydık? ya heptik. ya hiç. bunun bilmek, dünyaların yetmeyeceği bir değerdi. söylemediler... sen düştün. ben de arka plan da siyah fon adlı şablonda asılı kaldım. sigaram güneşte kaldı. geldiğinde alacaktık beraber. kirpiklerinde umut yakalıyordum. farkında olmadan yastığının altına koyuyordum ve sen, beni ve umutlarını özlüyordun. geçmişte kalmış geçirilmiş düşsülerin sırası değildi. biz birbirimizi seviyorduk. ama şehirler değil.

kaybederim seni diye, demiştim ona...

uzun uzun satırlardan düşe düşe onca imlalar senin olsa da, tek bir noktalamama takmıştın. sonbahardı, arabaya bindim. sigara elimdeydi, güneşi kaybetmiştik. sokak lambalarında hep bir ölü, sarkıyordu. camımı yarıladım, gözlerimde bir şey oldu. ovuşturdum...

Burda bir olay oldu, sandığımız gibi değil

2008-10-15T04:40:00.000-07:00

yine bir kadın ve kovalar dolusu kan,
yeni bir kadın ve yanında baygın bir adam.
mevsimlerden; ilkbahar yaz, sonbahar kış.
bir çin filminin kış senaryosunda
koşarken görüyorum seni,
gözyaşların kirpiklerinde donmuş.
sonbaharda bir olay oldu, sandığımız gibi değil...

eli kanda, mevsimlerden mevsim beğenecek,
karanlık bir odada o kadın.
dili kesilmiş, ilkbaharda yaşadığı son aşkı anımsıyor
yeni kadın. kana tutulan adam 4 yıl önce ölmüştü.
bir trafik kazasında sokak lambasının direğinden geçerken görmüştü onu
karanlık bir odada olan o kadın.
ilkbahar hiç bu kadar sersemleştirici unsurlar içermemişti
mevsimlerde bir olay oldu, sandığımız gibi değil...

bir yarasanın günlüğü kadar karanlık
ve dişlek bir gecenin dişi çekilecek!
bir çin filminin mevsimlerden
ilkbahar yaz, sonbahar kış senaryosunda
gözyaşlarında donmuş, 4 yıldır ak diye beklediği bir rüzgar
dili kesik kadın onu örttü, sakladı.
aynı kadın, onu diğer kadının gözünde 4 yıllık bir mevsim yaptı.
burda bir olay oldu, sandığımız gibi değil..

duraklamalardan önce

2008-10-15T04:36:00.000-07:00

leonardo nun gömleği
eliza nın içeceği
senin burnun
benim parmaklarım
of
halsizlikten sönmüş beddualar
eğrilmiş sokak lambalarında
geç kalınmış bir otobüsün
durağı..

hayatın sırları iniyor
elizanın içeceğine
kokluyorsun burnunla onu
kanatlanıp uçuyorken
tutuyorum seni
leonardo nun gömleği
yanıyor...
beddualar dua oluyor.
ve otobüs halen kayıp

yanıyor leonardo da
eliza ayakta
senin burnun
benim ağızımda
ve tutuyorum durağı
dualar beddua oluyor...

SonuçtaYağmur

2008-10-15T04:23:00.000-07:00

en yakın oldukları anı

0.02 santim olması değiştirmedi

ve 73 saat sonra aşık olması da

yetmedi, güneşi gözleyen mumun

tırnak ucu gölgesinde ki sineğe

yumruk atmasına..

üç ay gelebilirdi ve sonra

gidebilirdi. konu o değil.

o gece de yağmur yağmayışı

bir seni üzebilirdi

ve bil ki

yağışlı bir hava olsaydı da

onun şemsiyesi mutlaka vardı.

bu gece yağmur yağabilir

göz bebeklerimde biriken tomurcuklar

damla olup süzülebilir

ve bir sele kapılıp

düzülebilir.

Tribülasyon Yolcusu

2008-10-15T04:08:00.000-07:00

Yağmur yağıyor... Sıraya dizilmiş, geçsin diye beklediğimiz saniyeler kadar sarı, şu ilkbahar ile karışmış sonbahar gülüşün. Göz bebeklerine tutunan damlacıklar kadar ağlak, ağır bir şiir gibi kalıyorum gölgende. Her adımında biraz daha mavi, biraz daha koyu yeryüzü...
Ve yağmur yağıyor... Buluşlarımızın perde arkasında kalmış kılıflarını bulmasalardı, özgürce öpebilecektim seni. Üstümden ne çeşit renkte bulutlar geçerse geçsin diyecektim, ve sevecektim seni, sonsuz der gibi... Yok gibi sevecektim. Ve şimdi biraz daha siyah, biraz daha korkak gibi yeryüzü...
Sonra duraklıyor yağmur... Bir sayfasını daha çevirmiştik yarım kalmış, ölmeden hortlamış, yastık kadar uykutucu hayatımızın. Sadece bir gün içinde yıllarımızı süpürüyorlardı. Anladık artık gecelerin gündüze hep aynı şekilde gebe kalmasından. Aynı izlerimizi, aynada ki ayrılıklarımızla bir daha karşılaşmak, yine yüzsüz gibi sevmek zorluyor beni. Bilmemne kafalarının durulmayan yolculuklarından bize neydi ki? Sayfalarca tükenmiş bir tutkuyu tekrar ve tekrar izlemek de zorluyordu beni.
Duraklıyor yağmur... Yatağımın altından bir güzel kaldırmışlar cesetlerimi. Aynamda ise anısı kalmış gözyaşlarımı dağıtmışlar. Tertemiz olmuştum, pırıl pırıl bakılası bir hayattı şimdi. Minettarım piçler. Biraz daha sessiz, biraz daha kaçmış gibi gökyüzü...
----
di da du,Bulut var yağmur yok... da di du gibi takıntılı eklerde okudum seni. Ünlemlerini ve noktalarını kaybetmiştin. Uzun zaman oldu, virgüllerin oldu. Paragraf oldun. Ama hiç noktaların yan yana durmadı, çok fazla sırıtıyordu damdan düşercesine. Herkes bakıyordu, gülüyordu. Okunaklı olamasan da dokunaklıydın. Sevmiştim seni. Polen ol, kon bir kış sabahı yastığıma.